صفحه نخست          تماس با مدیر            نسخه موبایل                RSS                  
جشنواره مهدویت
شمارنده
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پنجشنبه 24 آبان 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
روز هشتم ربیع الاول سال 260 هجری، روز دردآلودی برای شهر سامرا بود؛ زیرا خبر شهادت امام عسکری در عنفوان جوانی همه جا را فرا گرفت. بازارها تعطیل شد و توده های محرومی که محبت خود را نسبت به امام، از ترس سرکوب نظام، نهان می داشتند، امروز عنان عواطف خروشان خویش را از کف دادند و شتابان وگریان به سوی خانه امام حرکت کردند.

کرامت امام(ع)
علی بن زید گفت: من اسبی داشتم و بدان می نازیدم و در هر جا از او سخن می گفتم. یک روز خدمت ابومحمد علیه السلام رسیدم. به من فرمود اسبت چه شد؟ گفتم آن را دارم و هم اکنون بر در خانه شماست. فرمود: تا شب نرسیده، اگر خریداری پیدا شد آن را عوض کن و تأخیر مکن. در آن هنگام کسی بر ما وارد شد و رشته سخن را برید. من اندیشناک برخاستم و به خانه رفتم و به برادرم گزارش دادم. در پاسخ من گفت: من نمی دانم چه بگویم. از فروشش به مردم دریغم آمد. چون شب شد نوکری که آن اسب را تیمار می کرد آمد و گفت: ارباب! اسبت مرد. مرا غم فرا گرفت و دانستم امام از گفتار خود این را در نظر داشته است.

گوشه ای از زندگی امام
یازدهمین پیشوای متقیان، امام حسن عسگری علیه السلام در سال 232 ه. ق چشم به جهان گشود. پدرش امام دهم، حضرت هادی علیه السلام و مادرش بانویی پارسا و شایسته به نام حدیثه است که برخی از او با نام سوسن یاد کرده اند. از آن جایی که امام حسن علیه السلام به دستور خلیفه عباسی در سامرا در محله عسکر سکونت اجباری داشتند «عسکری» نامیده می شود. از مشهورترین القاب حضرت نقی و زکی و کنیه اش ابومحمد است. او 22 ساله بود که پدر ارجمندش به شهادت رسید. مدت امامتش شش سال و عمر شریفش 28 سال بود و در سال 260 ه. ق به شهادت رسید و در خانه خود در شهر سامرا کنار مرقد پدر بزرگوارش به خاک سپرده شد.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : مناسبتها، 
برچسب ها : امام حسن عسگری، شهادت، سامرا، عظمت امام،
• اعتقاد به ظهور حضرت، مخصوص شیعه نیست

اعتقاد به ظهور مهدی(عج) در دورانی از تاریخ، مخصوص شیعه نیست؛ همة مسلمانان، اعم از شیعه و سنی به این معنا معتقدند. بلکه غیر مسلمانان هم به یک صورت معتقدند؛ منتهی امتیاز شیعه در این است که این شخصیت نجات بخش بشریت را با نام و نشان و خصوصیات می شناسد و معتقد است او همواره برای دریافت دستور الهی، حاضر و آماده است.

• عدالت، برجسته ترین شعار مهدویت

همیشه در دعای ندبه و زیارت آل یاسین، اولین درخواست منتظران مهدی موعود، استقرار عدل و قسط و عدالت است که از ایشان انتظار داریم؛ که درد بزرگ بشریت امروز، همین مسئلة فقدان عدالت است، یعنی مسئلة طلب عدالت.

• نابودی بنای ظلم، حتمی است

اعتقاد به مهدی موعود، دل ها را سرشار از نور امید می کند. برای ما که معتقد به آیندة حتمی ظهور هستیم، این یأسی که گریبانگیر بسیاری از نخبگان و ملل دنیاست، بی معناست. وقتی ملتی معتقد است نقشة ظالمانه و شیطانی امروز در کل عالم قابل تغییر است، آن ملت شجاعت پیدا می کند و احساس می کند که دست تقدیر، تسلّط ستمگران را برای همیشه به طور مسلم ننوشته است.

• عدالت با موعظه و نصیحت به دست نمی آید

عدالتی که ما در انتظار آن هستیم، با موعظه و نصیحت به دست نمی آید؛ یعنی مهدی موعود نمی آید ستمگران عالم را نصیحت کند که ظلم و زیاده طلبی و سلطه گری و استثمار نکنند. استقرار عدالت، احتیاج دارد که مردمان عادل و انسان های صالح و عدالت طلب، قدرت را در دست داشته باشند و با زبان قدرت با زورگویان حرف بزنند.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : حرف دل، 
برچسب ها : مهدی موعود، مهدویت، عدالت، حکومت حضرت مهدی، شیعه، سربازی امام زمان،
یکشنبه 13 آبان 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
بشر بحران زده امروز منتظر یک منجی است تا او را از بحران و پریشان حالی نجات دهد و به آرامشی مطلوب برساند. این آرامش را بشر خود از خویشتن دریغ کرده است و بشر خود به وجود آورنده این ناآرامی است که امروز دیگر از آن به تنگ آمده، ظهور منجی را انتظار می کشد و امّا او خواهد آمد و جهان را نجات خواهد داد. او همین الان مهمان دلهای ماست و به ما وعده داده شده است. آری او خواهد آمد و با ظهورش عشق و آرزوهای ما تجسّم عینی خواهند یافت. او مظهر تمام صفات پسندیده ای است که می توان متصور شد. او حجت خدا بر خلق است و با آمدنش تاریکی ها روشن می شوند و ظلم و نابرابری ها رفع و دفع خواهند شد. او خلیفة ا... به تمام معناست و مظهر عباد صالح خداست. او الگوی کمال انسانی و جانشین شایسته پدرش و اجدادش و رسول خداست. او منتهای آرزوی ماست.

آری با ظهور حضرت قائم، عجّل اللّه تعالی فرجه، انسان، انسان بودنش را و شایستگی هایش را و جامعه، جامعه بودنش را به تمام معنا درک خواهند کرد. انسان و جامعه همانی خواهد بود که ولی خدا از او می خواهد. امّا آنانی که منتظر اویند باید شایسته منتَظر باشند باید خانه دل بیارایند و بعد به انتظار بنشینند. او بهترین و برترین در عصر خویش است. بنابراین با بهترین حالات شخصی و اجتماعی باید به استقبال ظهورش شتافت. وقتی قرار است یک میهمان معمولی به خانه مان بیاید خانه را پاک ساخته، می آرائیم تا رضایت خاطر میهمان را به دست آوریم. حال که او (حضرت قائم، عجّل اللّه تعالی فرجه) بهترین و برترین میهمان ما و بشر خواهد بود چگونه می توانیم خانه های دلمان را و جامعه مان را پاک نسازیم و نیارائیم؟ برای درک حضورش باید با ناپاکی ها و پلیدی ها جنگید و محیط را برای حضورش مهیا ساخت. قبل از هر چیز باید بر خود بشوریم و نفس آلوده خویش را به دار تقوی بکشیم. پس آنگه که خود پاک شدیم جامعه نیز پاک خواهد بود و پاکان در مقابل ظلم و جور خواهند ایستاد و نبرد را به تمکین ترجیح خواهند داد. آنگاه که مژده ایستادگی در برابر ظالمان به گوش مظلومان برسد به ظهور منجی مشتاقتر و مایلتر خواهند بود و خود به قیام خواهند برخاست و همانا که ظهور حضرتش قیام مظلومان خواهد بود. امید به ظهور منجی ما را بر آن می دارد که در تاریکی ها ننشینیم به سمت نور و روشنایی رهسپاریم تا صبح دولت امید بدمد و با انوار وجودش رستگار شویم. نشستن و دست روی دست گذاشتن ما را جاودانه نخواهد ساخت درچنین حالتی تباهی ها روز به روز گسترش خواهند یافت و ما در گوشه های تاریک زمان گم خواهیم شد. راز جاودانگی در پویایی است نه در منفعل بودن. راز جاودانگی ما در با او بودن است چرا که او حجت خداست برای با او بودن باید خالص بود و با عشق در این راه گام نهاد و همینطور باید برای مبارزه ائی بی امان با ظلم و جور و هرچه پلیدی هاست آماده بود.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام مهدی(عج)، 
برچسب ها : ظهور منجی، میهمان، آرامش، انسان،
دوشنبه 7 آبان 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
در مورد فلسفه و حکمت غیبت آخرین حجت خدا سخنان بسیاری گفته شده و احتمالات متعددی مطرح گشته است. اما شاید این احتمال که فلسفه غیبت آزمودن مؤمنان و تمیز و تشخیص مدعیان دروغین پیروی از ولایت و منتظران از ولایت مداران واقعی و منتظران راستین است، از دیگر احتمالات پذیرفتنی تر و نزدیک تر به واقع باشد.

کلاس درسی را در نظر بگیرید که آموزگار آن برای آزمودن دانش آموزانش دقایقی کلاس را ترک گفته اما دورادور نظاره گر آنان است. آنچه او مشاهده می کند چه خواهد بود؟ گروهی از دانش آموزان غیبت از آموزگار سوء استفاده کرده و به آزار و اذیت دیگر همکلاسیها پرداخته اند؛ گروهی دیگر با شیطنت های کودکانه خود همه کلاس را به هم ریخته اند؛ عده ای دیگر با حسرت تمام چشم به فضای بیرون از کلاس دوخته و تماشاگر دانش آموزانی هستند که در حیات مدرسه مشغول جست و خیزند؛ برخی از دانش آموزان هم فرصت را غنیمت شمرده و به انجام تکالیف عقب مانده خود مشغولند.

قطعا به هنگام حضور دوباره آموزگار به کلاس و اطلاع دانش آموزان از اینکه او دورادور همه آنها را زیر نظر داشته است، آنهایی که وقت خود را با شیطنت و بازیگوشی به هدر داده اند بسیار شرمنده خواهند شد.

جهان عصر غیبت نیز همانند همین کلاس درس است. کلاسی که در ظاهر استاد در آن حضور ندارد. اما حرکات و سکنات هیچیک از دانش آموزانش از نگاه تیزبین استاد دور نیست و همه آنها باید به هنگام ظهور پاسخگوی شیطنت ها یا بازیگوشی های خود باشند.

شاید بیان کلامی از امام عصر(ع) برای درک بهتر آنچه گفته شد مؤثر باشد. آن حضرت در یکی از توقیعات خود می فرماید:

فلیعمل کلّ امری ء منکم بما یقرب به من محبتّنا و لیتحنّب ما یدنیه من کراهتنا، و سخطنا، فإنَّ أمرنا بغتة. فجاءة حین لا تنفعه توبة، ولا ینجیه من عقابنا ندم علی حوبة.1

پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می شود پیشه خود سازد و از هر آنچه که موجب خشم و ناخشنودی ما می گردد، دوری گزیند؛ زیرا فرمان ما به یکباره و ناگهانی فرا می رسد و در آن زمان توبه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد.

آری، همه ما در آزمونی بزرگ واقع شده ایم. آزمونی که اگر از آن سربلند بیرون آییم برترین مردم همه روزگاران خواهیم بود.2 و اگر از عهده آزمون برنیاییم فردای ظهور باید در برابر حجت خدا پاسخگو باشیم. پس بیاییم از همین امروز و پیش از آنکه واقعه ناگهانی ظهور فرا رسد خود را برای پاسخگویی در برابر امام عصر(ع) آماده کنیم؛ چرا که فردا خیلی دیر است.

پی نوشتها :
1 .احمدبن علی بن ابی طالب طبرسی، الإحتجاج، ص495؛ همچنین ر.ک: محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج53، ص176، ح 7.
2 .ر.ک: محمدباقر مجلسی، همان، ج52، ص122، ح4.
منبع : مجله موعود مهر 1383، شماره 47.




نوع مطلب : حرف دل، 
برچسب ها : غیبت، حجت خدا، کلاس، ولایت، فلسفه، آموزگار،
سه شنبه 1 آبان 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
یک درد دیرینه!
دفتر تاریخ را که ورق بزنی، خواهی دید همواره دروغ پردازان نابکاری بوده اند که خودشان را رهبر حقیقی معرفی می کردند تا سیر واقعی هدایت را منحرف کنند و انسان ها را به سوی پرتگاه های مخوف ظلالت و گمراهی ببرند. این افراد عَلم جهالت بر دوش می نهادند تا خلق را به سوی پس کوچه های ظلمت رهنمون شوند. همان گونه که هدایت گران راستین در زندگی انسان ها بسیار لازم و مفیدند، به همان اندازه جاهلان فریب کاری که به قصد تخریب عقاید حقه، حجابی می شوند در برابر خورشید هدایت، وجودشان خطرناک و گمراه کننده است.

زمانی که امام عصر رخت غیبت طولانی را به تن کرد، هوشمندانه سخن از مسأله اخلال در رهبری به میان آورد و مشت دروغ گویان افترازن را باز کرد که خود را به جای امام و نماینده او معرفی می کردند. طنین دل نشین سخنان مولا از پشت این واژه ها گوش را می نوازد: و به زودی برای شیعیانم کسانی ظاهر خواهند شد که ادعای مشاهدة مرا خواهند کرد. آگاه باشید هر کس قبل از خروج سفیانی و صیحه آسمانی چنین ادعایی بنماید، مسلما دروغ گو و افترا زننده است.

از نیابت تا نبوت
روزها و شب های غیبت کبری دروغ گویان بسیاری را به خود دیده است. کسانی که به طمع مال و جاه و یا با حمایت بیگانگان و استعمارگران غرب، ادعای قائمیت کردند. یکی از آنها «علی محمد» فرزند میرزا رضای بزاز و بنیان گذار فرقه بابیت بود.

160 سال پیش زمانی که 25ساله بود ادعای بابیت امام عصر را کرد و نمونه بارزی شد برای کلام امام زمان(عجل الله تعالی فرجه). او می گفت بنده ای از بندگان و نماینده ای از نمایندگان امام عصر است. بعدها که زمینه را مساعد دید در گوشه و کنار آثارش ادعای عجیبی کرد. کم کم ادعا را علنی مطرح کرد و با بانگ بلند گفت: من همان قائم هستم که انتظار او را می کشید!


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام مهدی(عج)، 
برچسب ها : مهدویت، منجی، مدعی، امام، فریب، هدایت،
چهارشنبه 25 مهر 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
چگونه می توان امام زمان عجل الله تعالی فرجه را شناخت؟

شناخت دوگونه است: یکی شناخت تاریخی و ظاهری و دیگری شناخت واقعی که مهم تر از اولی است. مهم آن است که ما حضرت را حقیقتاً بشناسیم و حضرت [ ما را ببیند به ما توجه نماید ]، نه اینکه ما حضرت را ببینیم.

در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم (که مقامش بالاتر از همة ائمه علیهم السلام است)، کم نبودند کسانی که وجود مبارک حضرت را می دیدند. اما خدای سبحان دربارة آنها فرمود: تَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَ هُمْ لا یُبْصِرُونَ[1]؛ آنها را می بینی که به تو نگاه می کنند ولی تو را نمی بینند، یعنی اهل بصیرت نیستند. اگر ما طوری رفتار کنیم که وجود مبارک امام زمان علیه السلام ما را بپسندد، هنر است.

خداوند که بر همه چیز بینا است، روز قیامت به یک عده نگاه نمی کند: وَ لا یُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا یَنْظُرُ إِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ[2]؛ آن نگاه تشریفی را نسبت به عده ای اعمال نمی کند و با آنها صحبت نمی کند.

اگر ما واقعاً در مسیر صحیح حرکت کنیم، حضرت ما را می بیند، و دیدنِ نظر تشریفی ایشان برای ما شرف است وگرنه دیدن فیزیکی خیلی کارساز نیست. همچنان که خیلی ها پیامبر اکرمصلی الله علیه و آله و سلم، امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت زهراعلیها السلام را می دیدند، ولی بصیرت نداشتند.

دیدن های تشریفی مهم است، نه نگاه صوری، البته گاهی همان نگاه صوری هم پدید می آید و انسان وجود حضرت را از نزدیک زیارت می کند و فیضی می برد و مشکل او هم به برکت حضرت از طرف خداوند، حل می شود. اما مهم، همان دیدن حضرت از روی بصیرت است.

(برگرفته از کتاب: توصیه ها، پرسشها و پاسخها در محضر حضرت آیت الله جوادی آملی).

پی نوشت :
[1][1]- اعراف، 198.
[2][2]- آل عمران، 77.
منبع : مجله امان بهمن و اسفند 1385، شماره 3.




نوع مطلب : امام مهدی(عج)، 
برچسب ها : شناخت آقا، دیدن، بصیرت، امام زمان،
سه شنبه 17 مهر 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
هر خارق عادت یا کرامتی که به دست ناشناسی صورت می گیرد و فیضی از ناحیه او به دیگران می رساند، از سرچشمه فیاض امام عصر(ع) جاری می گردد؛ امّا چنین نیست که آن ناشناس لزوماً وجود مبارک ولی عصر(ع) باشد بلکه آن حضرت شاگردان صالحی دارد که به امر ایشان گره از کار فروبستة دیگران می گشایند و واسطة رسیدن فیض امام به آنان می شوند.

ضرورت ارتباط با امام عصر(ع)

حیات انسانی و معقول بشر در گرو پیوند با حقایق وحیانی قرآن کریم است، زیرا وحی، یگانه عامل زندگی بخش بشر و پیروی از دستورها و آموزه های آن، زمینه ساز باریابی به زندگی معقول و مطلوب است:

استجیبوا لله و للرّسول إذا دعاکم لما یحییکم1؛ [ای کسانی که ایمان آورده اید، دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی می خواند که شما را حیات می بخشد.]

من عمل صالحاً من ذکرٍ او انثی و هو مؤمنٌ فلنحیینّه حیوة طیّبة؛2[هر کس کار شایسته ای انجام دهد، خواه مرد باشد یا زن، در حالی که مؤمن است، او ر ابه حیاتی پاک زنده می داریم.]

عترت طاهره که یکی از دو ثقل به جا مانده از رسول گرامی است، همتای قرآن و همدوش آن است و بر همین اساس، احکامی که دربارة قرآن ثابت است، در مورد عترت طاهره نیز ثابت خواهد بود. از این رو ارتباط با امام عصر(ع) نیز زندگی بخش و تأمین کننده حیات معقول و مطلوب آدمی است، چون نبی مکرم اسلام(ص) ـ چنانچه قبلاً بیان شد ـ عدم معرفت و پذیرش ولایت امام معصوم زمان را مایة مرگ جاهلی برشمردند و آنچه نبودش مرگ جاهلانه می آورد، بودنش حیات عاقلانه را تأمین خواهد کرد و آنکه معرفت و ولایت را فهیمد، همواره خویش را در معرض ارتباط با امام معصوم عصر خویش می نهد.

ارتباط با مقام شامخ ولایت و اتصال روح و قلب انسان با امام عصر(ع) خویش، نه تنها حیات معقول را تأمین می کند بلکه نقایص بشر را نیز تتمیم می سازد، زیرا او کعبة حقیقی و حقیقت کعبه است: کعبة زمینی، محاذی «بیت معمور» است و آن بیت برابر عرش خداست. فرشته ای خاص مأمور بنای بیت معمور شد تا فرشتگانی که مقام انسانیت را به خلافت نشناختند و تسبیح و تقدیس خویش را برای نیل به مقام خلافت الهی کافی دانستند و سپس با تنبیه خداوند به معرفت اوج مقام والای انسان کامل بار یافتند، بر گرد آن طواف کنند و با این عبادت، نقص کار خود را ترمیم کنند.

ساختمان کعبه نیز برای طواف بر گرد آن جهت ترمیم و جبران همة قصورها و تقصیرها به ویژه غفلت از مقام انسانیت، و سهو و نسیان یا عصیان در پیشگاه خلیفةاللّهی انسان است3، از این رو بهترین تنبّه برای طائفان غافل و حاجیان ذاهل و معتمران متساهل، تدارک جهل و جبران غفلت دربارة خودشناسی و معرفت مقام شامخ انسان کامل و خلیفة عصر، حضرت بقیةالله(ع) است، تا چون فرشتگان، طواف مقبول و سعی مشکور داشته باشند.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام مهدی(عج)، 
برچسب ها : امام زمان (عج)، ارتباط با امام زمان، فیض،
انتفاع و بهره انسان ها از حضرت مهدی (عج) در زمان غی بت کبری چگونه متصور است؟ پاسخ این سؤال را امام صادق(ع) از پدر بزرگوارش از امام سجاد(ع) نقل می کند. که حضرت فرمود: ما اهل بی ت، امام مسلمی ن و حجت های خدا بر جهانی ان و آقای مؤمنی ن هستی م، ما مولای مسلمی ن و پناه اهل زمی ن هستی م همانگونه که ستارگان پناه اهل آسمانند، به وسی له ما از برخورد آسمان به زمی ن جلوگی ری می شود مگر اینکه به اذن خدا باشد، به وسی له ما باران می بارد و رحمت خداوند بر همه چی ز سایه می گستراند و زمی ن برکات خود را خارج می سازد و اگر ی کی از ما اهل بی ت در زمی ن نباشی م زمی ن اهل خود را می بلعد، سپس فرمود: از زمانی که خداوند آدم را خلق کرد زمی ن را از حجت خالی نگذاشت، آن حجت ی ا ظاهر شناخته شده بوده ی ا غائب و در پس پرده بعد از این هم زمی ن تا روز قی امت از حجت خالی نمی ماند و اگر اینگونه نباشد مردم خدای تعالی را پرستش نمی کنند، سلی مان (راوی حدی ث) می گوی د: چگونه مردم از حجت غائب بهره مند می شوند؟ حضرت فرمود: همانگونه که از خورشی د بهره مند می شوند هنگامی که در پشت ابر است.»[1]

وجوه تشبی ه حضرت مهدی (ع) به خورشی دی که ابر آن را پوشانده متعدد است، اینک هشت وجه را از مجلسی نقل می نمایی م و بقی ه وجوه را خود اضافه کرده و ی ک نکته بسی ار مهم در پایان ذکر خواهی م کرد.

1. نور وجود و علم و هدایت حضرت به خلق می رسد همانگونه که نور خورشید از پس ابر به زمین می رسد.

2. در اثر این روشنایی مردم به چاه نمی افتند، اگر امام زمان(عج) نبود لاستحق الخلق بقبائح اعمالهم انواع العذاب (مردم به واسطه بدی اعمالشان مستحق عذاب های گوناگون می گشتند.) و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم،[2] ای رسول، خدای تعالی تا وقتی که تو در میان مردم هستی آنان را عذاب نمی کند.

هر چه ارتباط معنوی مردم با حضرت بیشتر باشد بیشتر از گرفتاری های معنوی دور می شوند و خلاصه اینکه فایده های روز به آنان می رسد و ضررهای تاریکی از آنان دور می گردد.

3. همانگونه که وقتی خورشید پشت ابر است مردم انتظار بیرون آمدنش را می کشند غیبت امام عصر(عج) به انسان ها حالت انتظار می بخشد و حالت انتظار سازنده است.

4. منکر وجود حضرت مانند منکر خورشید است هنگامی که پشت ابر پنهان گشته.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام مهدی(عج)، 
برچسب ها : امام، غیبت، دوران غیبت کبری، خورشید، حجت،
پنجشنبه 22 شهریور 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
موضوع زیارت قبور مطهر و مقدّس معصومین(ع) توسل به آن ها و سوگواری در ایّام شهادت شان، به ویژه در مورد حضرت مقدّس سیدالشهدا(ع)، از موضوعاتی است که در فرهنگ اسلامی، جایگاه رفیعی دارد. از ناحیه ذات اقدس الهی در احادیث قدسی و نیز از سوی چهارده معصوم(ع) سفارش زیادی به عزاداری سیدالشهدا(ع) شده است، که این مطلب حاکی از نقش عظیم این امر در احیای دین و زنده نگه داشتن آن است.به عبارت دیگر می توان چنین مجالسی را از مهم ترین وسایل صیانت از کیان دین و جامعه اسلامی و نیز بسط روح دین و دینداری دانست.متأسفانه عزاداری ها با همة اهمیت و جایگاه مهمی که در فرهنگ اسلامی دارند، در طول زمان دچار آفات، خطرات و انحرافاتی شده است که نقش این وسیلة مهم را تا حدودی کم رنگ کرده است.در این مطلب، نویسنده می کوشد تا بعضی از شرایط ظاهری و باطنی عزاداری یک منتظر را ارائه نماید. باشد که مورد استفاده قرار گیرد.

وظیفة عزادار در قبال امام زمان(ع)
عزدار حقیقی به خوبی می داند که سوگواری و برپایی مجالس بزرگداشت برای اهل بیت(ع) فقط قسمت کوچکی از وظایف الهی او نسبت به آنان است بلکه وظیفة بالاتر، توجه به درس ها و عبرت های عاشورا و عمل به آن ها است.عمل به تکالیف از جمله درس هایی است که عزادار حقیقی از عاشوراییان فرا گرفته است. او خود را نسبت به امام زمانش مکلف و مسئول می داند.1 عزادار، نیک می داند که باید به تنهایی در دادگاه عدل الهی نسبت به رفتار خود با امام زمانش پاسخگو باشد لذا، برای عمل به وظیفه اش منتظر هیچ کس نمی ماند؛ او منتظر سازمان ها، نهادها و اشخاص نیست. او خودش به تنهایی برای خارج کردن امام زمان(ع) از تنهایی، غیبت، اضطرار و آوارگی تلاش می کند. او مانند شهدای کربلا که هرگز به کمی نفراتشان توجه نکردند و هر یک فقط و فقط به فکر انجام وظیفه در قبال امام مظلوم و تنهاییش بود و کاری به نتیجه و تأیید دیگران نداشت، عمل می کند. مانند «عبدالله بن حسن(ع)» که وقتی دید عمویش تنها و مجروح به روی زمین افتاده است و دشمن دور او را گرفته، خود را به عمویش رساند و هنگامی که «ابجربن کعب» شمشیرش را فرود آورد که امام را بکشد، دست خود را در مقابل شمشیر او گرفت تا از امامش دفاع کند و دستش قطع شد و در آغوش عمویش حسین(ع) افتاد تا این که «حرمله» او را با تیر به شهادت رساند.2 عزادار حقیقی یا «منتظر حقیقی» در این مرحله می داند که اگر بخواهد رضایت خدا را جلب کند و به هدف خلقت و کمال نهایی و غایی وجودش نایل شود، باید به این «تنها موعظه» خداوند متعال در قرآن کریم عمل کند که فرمود:


ادامه مطلب...


نوع مطلب : مناسبتها، 
برچسب ها : امام زمان (عج)، عزادار، اصحاب عاشورا، عاشورا، قیام، زیارت،
سه شنبه 20 شهریور 1397 :: نویسنده : بهانه بودن
از زمان خلقت آدم ابوالبشر تاکنون همواره دو جریان حقّ و باطل به موازات هم پیش رفته و کره خاک هیچ گاه از مصاف این دو جریان خالی نبوده است. پیروان هر یک از حق مداران گذشته، همواره بسترسازان حق گرایان آینده بوده اند و حق گرایان آینده تداوم بخشان راه حق پرستان گذشته. وضعیت باطل پیشه گان و دورافتادگان از صراط مستقیم نیز بر همین منوال بوده است.در این میان ارتباط حجتهای الهی در تداوم بخشیدن به مسیر صحیح هدایت و سعادت بشر بسیار عمیق تر و محکم تر بوده است؛ چرا که هر نبیّ و ولیّ الهی با در نظر گرفتن شرایط عصری که در آن به سر می برد راه انبیا و اولیای الهی پیش از خود را تداوم می بخشد. به عبارت دیگر همه انبیا و اولیای الهی چراغهای نورانی هدایتند؛ منتهی هر کدام متناسب با شرایط زمانی و مکانی خود به نور افشانی می پردازند.

در فرهنگ اسلامی ائمه اطهار (ع) به عنوان جانشینان پیامبر اسلام (ص) همگی نور واحدند و هدف مشترکی را دنبال می کنند. وجود هر یک از آنان همانند یک مشعل روشن یا عَلَم سرافراز، مسیر صحیح و کامل هدایت را به بندگان خدا نشان می دهند و آنان را از گرفتار شدن به ضلالت و گمراهی باز می دارند. با این همه ارتباط و پیوستگی بعضی از آنها با همدیگر از ویژگی و خصوصیتی برخوردار است که از بررسی این گونه از پیوندها می توان با مراحل گوناگون چگونگی تداوم مبارزه حقّ و باطل و سرنوشت نهایی این مبارزات و همینطور با بخشی از ریزه کاریهای دقیق سنتهای الهی و روند تحقق نهایی اهداف حیاتبخش انبیا و اولیای الهی آشنا شد.

بدون تردید پیوستگی و ارتباط امام حسین (ع) با آخرین حجت الهی حضرت بقیة اللّه (ع) بسیار بارز و در خور تعمّق است؛ چرا که با بررسی ابعاد مختلف پیوند این دو حجّت الهی به خوبی چگونگی فراهم شدن بستر حاکمیّت احکام و ارزشهای الهی در سرتاسر عالم مشخص می شود. این نوشته در پی آن است که برخی از پیوستگی های حضرت سیدالشهداء(ع) با موعود بزرگ جهانی حضرت مهدی (ع) را روشن سازد.


ادامه مطلب...


نوع مطلب :
برچسب ها : امام حسین (ع)، امام مهدی (عج)، هدف عاشورا با قیام مهدی، قیام،

( کل صفحات : 19 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
هوای دل



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...
کتابنامه

کتاب «مهدیان دروغین» تألیف حجت‌الاسلام رسول جعفریان منتشر و روانه بازار شد. دانشیار دانشگاه تهران در این کتاب به تقسیم حوزه‌های مختلف جغرافیایی دنیای اسلام پرداخته و مهدیان دروغین در مناطق و دوره‌های مختلف تاریخ را معرفی کرده است.

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟







دیگر امکانات



این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید: